Produkcja kontraktowa to dla wielu firm sposób na szybkie wprowadzenie produktu na rynek bez inwestowania znacznych środków w rozbudowę laboratorium. Pozwala to skupić się na rozwijaniu marki i sprzedaży. Co jednak z dystrybucją towarów? W branży chemicznej to właśnie ten etap często decyduje o skali działania i kosztach operacyjnych. Postaramy się przybliżyć Wam ten temat.
Jak wygląda podział obowiązków między producentem a zleceniodawcą?
W klasycznym modelu umowa obejmuje wyłącznie etap wytwarzania produktu. Oznacza to realizację procesu zgodnie z przekazaną specyfikacją, wraz z konfekcjonowaniem i przygotowaniem do wydania. W produkcji kontraktowej są to najczęściej projekty chemii marki własnej, z jasno określonym opakowaniem i oznaczeniami.
Dystrybucja zazwyczaj pozostaje po stronie zleceniodawcy. To on decyduje, do jakich kanałów trafią produkty chemiczne, w jakiej skali i w jakim tempie. Obejmuje to planowanie dostaw, kontrolę stanów magazynowych oraz współpracę z hurtowniami i sieciami sprzedaży. Producent chemii kontraktowej nie ma wpływu na to, jak gotowy wyrób funkcjonuje na rynku po opuszczeniu zakładu.
Kiedy produkcja kontraktowa chemii obejmuje także dystrybucję?
Dystrybucja pojawia się w zakresie produkcji chemii kontraktowej tylko wtedy, gdy zostanie to jasno określone w umowie. Zdarza się tak najczęściej, gdy zleceniodawca nie posiada własnego zaplecza logistycznego i chce ograniczyć liczbę podmiotów zaangażowanych w proces. Takie rozwiązanie upraszcza koordynację działań, ale jednocześnie przesuwa część decyzji operacyjnych poza bezpośrednią kontrolę zamawiającego.
W modelu rozszerzonym podmiot realizujący produkcję kontraktową chemii może przejąć magazynowanie gotowych wyrobów i ich wysyłkę do wskazanych odbiorców. Czasem są to hurtownie, innym razem klienci końcowi w sprzedaży online. Dla młodych marek to sposób na szybsze wejście na rynek bez budowania własnej sieci dystrybucyjnej. Trzeba jednak pamiętać, że takie rozwiązanie ma swoje ograniczenia. Producent realizuje dystrybucję operacyjnie, ale nie odpowiada za jej efektywność handlową. Skala, kierunki wysyłek i rotacja towaru nadal wynikają z decyzji zleceniodawcy.
Dlaczego należy jasno ustalić zakres współpracy w produkcji kontraktowej chemii?
Zakres współpracy w produkcji kontraktowej chemii powinien jasno określać, kto przejmuje odpowiedzialność za dalszy obrót towarem. Po zakończeniu wytwarzania należy ustalić, czy wyrób trafia bezpośrednio do kanałów dystrybucyjnych marki, do magazynu zewnętrznego, czy do sieci sprzedaży obsługiwanej przez inny podmiot. Ma to znaczenie ze względu na określone obowiązki prawne, związane z magazynowaniem chemii.
Zlecenie dystrybucji producentowi upraszcza logistykę po stronie marki, ale ogranicza jej wpływ na zarządzanie dostępnością towaru. Przeniesienie magazynowania i wysyłki na jeden podmiot zmniejsza liczbę pośredników i ułatwia obsługę mniejszych wolumenów lub sprzedaży rozproszonej. Jednocześnie marka traci bezpośredni wpływ na zarządzanie zapasami i elastyczność reagowania na popyt, co przy większej skali dystrybucji może stać się istotnym utrudnieniem.
Produkcja kontraktowa chemii pozwala wejść na rynek z własnym wyrobem bez budowania całej infrastruktury od podstaw. To rozwiązanie daje swobodę w doborze zakresu współpracy i tempa działania, pod warunkiem że od początku są jasno określone zasady dalszego obrotu towarem. Dobrze ułożona współpraca ułatwia przejście od pomysłu do sprzedaży i ogranicza problemy na etapie dystrybucji. Chcesz sprawdzić, jak taki model mógłby wyglądać w Twoim przypadku? Skontaktuj się z nami!